Arcybiskup Józef Teodorowicz to jedna z najwybitniejszych postaci Polski XX w. Szczególnie należy wspomnieć
Arcybiskup Józef Teodorowicz to jedna z najwybitniejszych postaci Polski XX w. Szczególnie należy wspomnieć jego zasługi dla parlamentaryzmu polskiego. W latach 1902-1918 zasiadał on w Izbie Panów w Wiedniu i w Sejmie Krajowym we Lwowie, gdzie bronił spraw polskich. Natomiast w latach 1919-1922 zasiadał w polskim Sejmie Konstytucyjnym, a w latach 1922-1923 w Senacie RP. Do historii polskiego parlamentaryzmu przeszło jego słynne kazanie wygłoszone w 1919 r. w katedrze św. Jana w Warszawie na rozpoczęcie obrad polskiego Sejmu Konstytucyjnego oraz działania podejmowane dla dobra ojczyzny.
Arcybiskup Józef Teodorowicz był też wielkim społecznikiem. Po I wojnie światowej był zaangażowany w sprawę przywrócenia Śląska macierzy. Był też delegatem wyznaniowym w Radzie Szkolnej Krajowej. Otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Lwowskiego oraz obywatelstwo honorowe kilku miast. Zmarł 4 grudnia 1938 r. we Lwowie. Za zasługi dla ojczyzny pochowany został na Cmentarzu Orląt Lwowskich na Łyczakowie. Jednak później jego ciało przeniesiono po kryjomu do grobowca jednej z rodzin lwowskich, gdzie znajduje się ono do dziś.
To, co boli najbardziej, to fakt, że ten wielki patriota od dziesiątków lat nie ma godnego miejsca spoczynku, a jego doczesne szczątki są nadal pochowane w cudzym grobowcu i pod obcym nazwiskiem, przez co jego zasługi zacierają się w ludzkiej pamięci. Od 1991 r. różne środowiska czynią starania w sprawie godnego pochówku arcybiskupa, ale przez ostatnie 11 lat sprawa ta nie może znaleźć swojego szczęśliwego finału.
Biorąc powyższe pod uwagę, zapytuję:
1. Czy pan minister jest gotów na szczeblu dyplomatycznym poruszyć sprawę pochówku arcybiskupa Teodorowicza?
2. Czy pan minister podziela opinię, że taka interwencja jest konieczna?
Z poważaniem
Poseł Jan Rokita
Warszawa, dnia 13 marca 2002 r.