Sytuacja finansowa rolników uprawiających chmiel jest tragiczna. Do trudnej sytuacji przyczyniły się zmiany własnościowe
Sytuacja finansowa rolników uprawiających chmiel jest tragiczna.
Do trudnej sytuacji przyczyniły się zmiany własnościowe w przemyśle piwowarskim, gdzie duże udziały mają zagraniczne koncerny piwowarskie niewidzące problemów polskiego rolnika i sytuacji gospodarczej. Prowadzą one własną politykę zaopatrzenia w surowce, co nie gwarantuje zakupu chmielu aromatycznego np. odmiany ˝Lublin˝.
W rejonie Powiśla uprawia się ok. 450 h chmielu odmiany ˝Lublin˝. W poprzednich latach wydajność z hektara wynosiła 1,7 t, przy zawartości alfa-kwasów ok. 4,2%. Cena za 1 kg chmielu wynosiła 12 zł. W obecnym roku wydajność z hektara wynosi ok. 700 kg przy zawartości alfa-kwasów 1,9%. Proponowana cena za kilogram chmielu odmiany ˝Lublin˝ to 6 zł. Za tonę chmielu rolnik może otrzymać 6000 zł, czyli mniej niż nakłady bezpośrednie na produkcję bez nakładów roboczych, które wynoszą ponad 6000 zł (wyliczenie Instytutu Uprawy, Nawożenia i Gleboznawstwa w Puławach określają nakłady na 1 ha chmielu do sumy 12 000 zł).
Bez interwencji rządu, niwelującej tę krzywdzącą różnicę minimum 6000 zł na hektar, ok. 300 rodzin rejonu kazimiersko-opolskiego zostanie bez środków do życia.
Na przykład niemiecki plantator na same nakłady robocze wydaje ok. 1800 euro na hektar, nie licząc drogich środków chemicznych, nawozów i bardzo kosztownego sprzętu technicznego. Pomimo to produkcja tam jest opłacalna poprzez duże subwencje z trzech źródeł: rządowe, landowe i unijne oraz bardzo korzystne kredyty produkcyjne i magazynowe - oprocentowane maksymalnie 3%.
Dochodzą do mnie informacje, że pieniądze na subwencje zmieniły przeznaczenie z pomocy rolnikom (wymiana odmian, nowe technologie itp.) na pomoc dla bezpośrednich korzyści dla browarów.
Pieniądze te w obecnej sytuacji plantatorów chmielu aromatycznego z rejonu Powiśla mogłyby stanowić znaczną pomoc w ciężkiej sytuacji losowej spowodowanej cyklicznymi powodziami od 1997 r.
Pomoc rządowa w wysokości 5 mln zł naszym plantatorom pozwoliłaby na minimalne warunki do przeżycia, a jednocześnie na dodatkowe nakłady na plantacjach chmielu lubelskiego (głęboszowanie i wymiana roślin).
Czy rząd przewiduje bezpośrednią pomoc finansową, tak bardzo oczekiwaną przez plantatorów chmielu?
Z poważaniem
Poseł Tadeusz Polański
Warszawa, dnia 8 października 2002 r.